Afgelopen weekend hebben wij als bestuur van v.v. Beetgum een bijzonder en emotioneel bezoek gebracht aan Edwin Geerdink, een man die in alle opzichten een supervrijwilliger genoemd mag worden.
Ruim 30 jaar geleden begon Edwin zijn betrokkenheid bij onze vereniging, samen met Maaike Lautenbach, achter de bar van de oude kantine. Maar zijn bijdrage bleef daar niet bij. Toen zijn zoon Sander ging voetballen bij de C-junioren, maakte Edwin de overstap van kantine naar kleedkamer. Hij werd leider, jeugdtrainer, en bovendien een vaste kracht in het zondagselftal.
In de jaren die volgden was Edwin een vertrouwd gezicht op en rond het veld. Hij trainde jarenlang jeugdteams, waaronder zijn eigen zonen Sander en Arno. Zoon Erwin schopte het tot het Nederlands jeugdelftal. Een oefenwedstrijd op dinsdagavond in Den Bosch? Geen probleem; Edwin stapte zonder aarzeling in de auto.
Tijdens ons bezoek bleek hoe scherp zijn geheugen nog altijd is. Wedstrijden, uitslagen, namen van oud-spelers en hun loopbanen – hij vertelde het alsof het gisteren was.
Het gezin Geerdink ademt voetbal. Moeder Joke was de stille kracht op de achtergrond: kleding gewassen, eten op tijd klaar, zodat Edwin snel weer naar het sportveld kon.
Een van de mooiste herinneringen is het moment waarop Edwin samen met Sander en Erwin tegelijk op het veld stond bij Beetgum Zondag 1. En werd Sander aangepakt, dan stond Edwin er direct bij. Zo vader, zo zoon.
Ook nadat zijn kinderen stopten, bleef Edwin actief. Hij trainde nog jarenlang jeugdteams, ook de wat uitdagende groepen met geduld, betrokkenheid en karakter. In 2015 werd hij terecht benoemd tot vrijwilliger van het jaar.
Acht jaar geleden werd bij Edwin een slopende ziekte vastgesteld. De trainingen moest hij loslaten, maar als scheidsrechter bleef hij actief: streng, rechtvaardig, en altijd betrouwbaar. Zelfs met zijn ziekte bleef hij inzetbaar tot vorig jaar.
Helaas bereikte ons recent het verdrietige bericht dat de ziekte de overhand heeft genomen. Edwin is aan bed gekluisterd en bevindt zich in de laatste fase van zijn leven.
Namens het bestuur hebben Marten Johannes en Jaap, Edwin bezocht. Er werd gelachen, herinneringen opgehaald, Twentse krentewegge gegeten – en ja, ook een traan gelaten. Een traan van dankbaarheid, van respect en van verbondenheid.
Als vereniging zijn we diep geraakt door de kracht, warmte en toewijding van Edwin. Daarom was het voor ons een bijzondere eer om hem, tijdens dit bezoek, officieel te benoemen tot:
Lid van Verdienste van v.v. Beetgum
Dank je wel, Edwin. Voor alles.
